TAŞ YERİNDE AĞIRDIR RAMİZ AĞABEY..

Thu, 24 May 2007 11:22:00 +0300

“RAMİZ Ongun, 17 Mart 1947 tarihinde Adana’nın Kozan İlçesi’ne bağlı Kale Köyü’nde doğdu. Tarım ve ticaretle uğraşan bir ailenin, yedi çocuğundan en küçüğüdür. Bursa İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi İktisat Bölümü’nü ve Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi’ni bitirdi. Alparslan Türkeş ile 1964 yılında tanıştı ve CKMP’ye girdi.
Ramiz Ongun, Türkiye’nin öğrenci eylemiyle ilk tanıştığı 1969-1971 yılları arasında Ülkü Ocakları Genel Başkanlığı yaptı. 1974-1975 yıllarında MHP Gençlik Kolları Genel Başkanlığı ve MHP Genel İdare Kurulu Üyeliği, 1975-1978 yılları arasında MHP Gençlik Teşkilatları ve Yan Kuruluşlardan Sorumlu Genel Başkan Müşavirliği, 1978-1980 yılları arasında MHP Genel Merkez Eğitimciler Birimi’nin oluşturulmasından sorumlu olarak, MHP Genel Merkezi nezdinde Koordinasyon Başkanlığı yaptı. Ayrıca 12 Eylül 1980 öncesinde Gün Sazak’ın Gümrük ve Tekel Bakanlığı döneminde oluşturduğu Gümrük Kontrolörleri Kurulu Başkanlığı’nı vekâleten yürüttü.
12 Eylül darbesinden 13 ay sonra Alparslan Türkeş’in emriyle yurt dışına gitti ve 1989’da yurda döndü. 12 Eylül 1980 ihtilalini müteakip MHP ve Yan Kuruluşlar hakkında açılan davadan yargılandı ve beraat etti.
Hakk’a yürüyüşünden bir ay önce, 1 Mart 1997’de, Rahmetli Türkeş tarafından, tekrar partide aktif göreve davet edildi ve MHP kadrolarını yeniden canlandırmak üzere oluşturulan ekipte vazife aldı. Başbuğ Türkeş’in vefatından sonra, 3 defa MHP genel Başkanlığı’na aday oldu. İlkinde Tuğrul Türkeş’e karşı Devlet Bahçeli’yi destekleyerek çekildi. Devlet Bahçeli karşısında diğer 2 adaylığında, üyeliklerin sil baştan yenilenmesine, delegelerin Bahçeli yönetimi tarafından yazılmasına rağmen, hatırı sayılır oylar aldı ama seçilemedi.”
İnşallah iftiradır Ramiz Ağabey
İŞTE hayat hikâyeniz Ramiz Ağabey... Ülküdaşınız sıfatımla, s.. ( devamı )

SEFAİ

Thu, 24 May 2007 10:36:00 +0300

Feryat Figan Arşa Çıkar

Feryat figan arsa çikar
Garip daglarda bu gece
Bülbülün dili tutulur
Viran baglarda bu gece

Kurtla kuzu güden yolcu
Gelen yolcu giden yolcu
Biliyonmu neden yolcu
öÖüm saglarda bu gece

Zincirmi vurulmus kola
Konussaydi biraz ola
Yasanmismi acep ola
Eski çaglarda bu gece

Nanay dedi nanay dedi
Toy kuruldu nanay dedi
Herkes deli diyor amma
O herkese nanay dedi

SEFAI gitmem yurdumdan
Gitsem ölürüm derdimden
Daha gitmeden ardimdan
Nazlim aglarda bu gece

Hilâl Sancağında Bozkurt Töresi

Şehâdet ile düşer iken minareler toprağa,
Tekbir ile omuz verip kaldırdık gökyüzüne birer birer.
Ne yardan geçtik, ne serden geçtik.
Törede ne varsa inandık hak ölçülerine,
Vurduk kıstasa kırdık zincirleri
Cuma gecelerinin Yasinleriyle sohbet eyledik.
Gidenlerin, şehitlerin ardından.
Ağladık düşmana göstermeden
Kayaların yosun tutan taraflarında,
Hıçkırıklarımızı rüzgara vermedik ki
Yadeller, namerdler duyup da sevinmesin diye.
Bir gün pusatlandık sevda mavzerini
Yaşayamadık, sevdalarımızdan vazgeçtik.
Doyasıya seyredemedik yarin hilâl kaşını,
Gözlerine bakmakta.. ( devamı )

BİR ÖLDÜK, BİN DİRİLDİK..

Thu, 24 May 2007 10:22:00 +0300

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir,
Ne de yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.
Ölmezliği düşünmek boşuna bir emektir;
Kahramanlık; saldırıp bir daha dönmemektir.

Sızlasa da gönüller düşenlerin yasından
Koşar adım gitmeli onların arkasından.
Kahramanlık; içerek acı ölüm tasından
İleriye atılmak ve sonra dönmemektir.

Yırtıcılar az yaşar... Uzun sürmez doğanlık...
Her ışığın ardında gizlidir bir karanlık.
Adsız sansız olsa da, en büyük kahramanlık;
Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir.

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir,
Ne de yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.
Bunun için ölüme bir atılış gerekir.
Atıldıktan sonra bir daha dönmemektir...

.. ( devamı )

BILGE LIDER...

Thu, 24 May 2007 10:14:00 +0300

ALPARSLAN TÜRKEŞ

Göç ...
Kutludağ'ı çaldırdığımız günden beri âdeta Türk'ün mukadderatı olan göç...

Milletimizin yetiştirdiği son Başbuğ'un hayat hikâyesinin başlangıcında da göç var.

Yıl 1860
Orta Anadolu'da, Kayseri'nin, Pınarbaşı İlçesi'nin Yukarı Köşkerli Köyü'nde meskun Avşar Obalarından Koyunoğlu ailesi bir toprak meselesi yüzünden kavgaya girişince Sultan Abdülaziz'in fermanıyla Kıbrıs'a sürgün edilir.

Yıl 1917
Kasım ayının 25'i, öğle vakti, yer, Lefkoşe, Haydarpaşa Mahallesi Kirlizâde sokağı 13 numaralı mütevazı evde, Kıbrıs'a yerleşen Koyunoğlu soyuna mensup Tuzlalı Ahmet Hamdi Bey ve eşi Fatma Zehra Hanım'ın Ali Arslan adını verdikleri oğulları dünyaya gelir.

Yıl 1921
4 yıl 4 ay 4 günlük Ali Arslan, annesi tarafından yıkanır, yeni elbiseler giydirilir ve devrin âdetince fesi mücevherler ile süslenerek Sarayönü İlkokulu'na (Sıbyan Mektebi) gönderilir. Sarıklı ve mübarek bir Osmanlı uleması olan Hoca Efendi'nin dizi dibine çöken Ali Arslan'ın ağzından çıkan ilk söz bir "Besmele"dir. "Ey Rahman ve Rahim olan Allah'ım, annem beni yetiştirdi bu mektebe yolladı, okuyup yetişip, milletime hizmet etmek istiyorum" dermişcesine bir "Besmele"dir, Ali Arslan'ın ağzından dökülen...

Birbirinin ardı sıra gelen İlkokul ve Rüştiye yılları ve herbiri birbirinden daha değerli Hüsnü Bey, Selahattin Bey, Mehmet Asım Bey, Ragıp Tüzün Bey, Turgut Bey, Osman Zeki Bey ve Faiz Kaymak gibi Türklük ve Türkçülük şuuruyla bilenmiş birer hançer olan hocalarından feyz alır. Onlar Ona müfredatla beraber Kıbrıs Türklerinin yalnız olmadığını Devlet-i Âli Osman bakıyesi hür ve müstakil Türkiye'nin yanısıra ye.. ( devamı )

KAHRAMANLAR CAN VERİR, YURDU YAŞATMAK İÇİN...

Thu, 24 May 2007 10:10:00 +0300

Yaşatmak İçin Can Veren Bir Kahraman

DURSUN ÖNKUZU

                                Önkuzu hey!.. Önkuzu !..
                                Önde gider Önkuzu ...
                                Anası 'Dursun' demiş ...
                                Durmaz.. gider Önkuzu ...

11-12 yaşlarında idim ... Erzurum da Kasım ayı donma noktasının başladığı günlerdi ve oldukça soğuk geçerdi... Mahellemizin büyükleriyle beraber Genç Ülkücüler Teşkilatı'na giderdik ve başkan Yılma Durak'ı hayranlıkla dinler, okul harici zamanlarda tahsilimizi bu kutlu ocakta yapardık...

Erzurum'da postahane' nin arkasında tek katlı küçük ama çok şirin bir binada faaliyet gösteren tek bir teşkilat vardı... Genç Ülkücüler Teşkilatı... O gün bütün bozkurtlar orada toplanmış olağanüstü bir tartışma başlamıştı. Küçük kafamla olayı çözmeye çalışıyor neler olduğunu anlamak için fevkalede bir gayret gösteriyordum. Başkan'ın gür sesiyle toparlandık,

-"Bozkurtlar!.. Dün Ankara'da bir arkadaşımız , ağır işkencelerden sonra okul binasından atılarak şehit edilmiştir"... diyordu... Hep bir ağızdan "şeh.. ( devamı )

YÜRÜDÜ VELİ, YÜRÜDÜ VELİ.. BİR VELİ DAHA YOK, GEZSEN YEDİ DÜVELİ

Thu, 24 May 2007 09:57:00 +0300

Yaşatmak İçin Can Veren Bir Kahraman

VELİCAN ODUNCU


Ant; ölüme dirliğe
Ant; dirlikte birliğe
Ant; erdeme erliğe
             Mayalandı umutlar,
             Dirilecek Bozkurtlar...

Uzun zamandan beri ilk defa bir tahliye veriyorduk.

-İnşallah farkına varmazlar, diyordu Velican.

Cezaevi infaz savcılığı tahliye tarihimi yanlış hesaplamış, on aylık bir sapmayla, erken bırakılıyordum. Defalarca hesap yaptık, evet idare şaşırmıştı. İki firar ve birçok isyandan dolayı yanan infazımın on aylık bölümü görünmüyordu. Gardiyanlar iki gün sonra bırakılacağımı söylediler. Hapishanede arkadaşlar arasında ihtiyatlı bir bayram havası esmeye başladı. Bende ise yaşayamadığım buruk bir sevinç vardı. On yılı aşkın bir süredir doğudan batıya kadar bir çok cezaevinde birlikte olduğumuz can'larımdan ayrılıyordum. Biz bu kahramanlarla birlikte neler görmüştük neler. Değil seneleri ayları, saniyeleri bile parça parça yaşadığımız, o karanlık dehlizlerde birbirimize destek olarak ne savaşlar vermiştik.

O akşam büyük bir hücrede hep beraber toplanmamıza idare göz yumdu. Son geceyi İhsan Barutçu ve Erdoğan Tağın’la altı ay beraber kaldığımız hücrede hepimiz toplanarak geçirdik. Sohbet ederek sabaha kadar oturduk. Herkes birşeyler konuşuyordu, sanki hapishanede ki ilk zamanlarımızdı. Bu insanlara bakarken, âdeta son çeyrek yüzyılın tarihini görüyordum, o gül yüzlerinde.. ( devamı )

UNUTMAK TÜKENMEKTİR...

Thu, 24 May 2007 09:53:00 +0300

29 Nisan 1951 Güneş'in Söndüğü Gün
O S M A N B A T U R

Türküz dedik çekip çekip vurdunuz...
Bizi vurup bizden hesap sordunuz...
Ölümden öteye köy mü kurdunuz!..
Korkumuz yok, korkumuz yok sizden...

Türk Dünyası’nda öyle kelimeler vardır ki sayfalar ve ciltler hacmi ile anlatılacak kavramları çağrıştırır. Sürgün denilince Kırım Türkleri ve Kafkas Halkları akla gelir. Katliam ve soykırım kelimeleri Kerkük Türkleri’ni akla getirir. İşkence kelimesi ise Çinlileri ve Çin zulmü altında inleyen Doğu Türkistanlıları...

Osman Batur, Çin işkencelerine başkaldıran efsânevî bir kahramandır. Başarılı oldu. Kısa da olsa, bir dönem için milletini Çin işkencelerinden kurtardı. Bu başarısı sebebiyle de işkence uygulanarak şehid edildi.

HAYATI
Asıl adı Osman İslâmoğlu idi. Batur, O’na milletinin verdiği bir unvan, bir sıfattır. Kahraman ve cesur anlamındadır. O, bu unvan ve sıfatla özdeşleşmiş, böylece anılmaya hak kazanmıştır.

Altay vilâyetindeki Köktogay bölgesinin Öndirqara mevkiinde doğdu. Orta halli bir çiftçi ailesinin oğluydu. Dedesi din adamı idi. Osman Beğ, 40 yaşına kadar doğduğu bölgede tarımla uğraşarak geçimini sağladı. 1940 yılında Çin zulmü dayanılmaz boyutlara ulaşmıştı. Camilere tecavüz eden, Kur’an-ı Kerim’i yakan Çinlileri protesto eden Türkler, ‘isyancı’ oldukları bahanesiyle tutuklandı. Resmî makamlar, Türk’lerin ellerindeki silâhları toplamaya başladılar. Babası ve ailesinden bâzı kişiler, silâhlarını Çin askerlerine teslim ettiler. Osman Beğ,

- Bu gün silâhımızı alanl.. ( devamı )

SESSİZ ÇIĞLIK

Thu, 24 May 2007 09:02:00 +0300

ömrüme bir mühür vurdu geri dönmedi

hatırımı tel tel kırdı geri dönmedi...

.. ( devamı )

OLTULU

Wed, 14 Mar 2007 22:40:00 +0200

Eylemler Güzeli - Ali Aksoy Gamzelerin şahidin Yalan yok sözlerinde Işıl ışıl bir bahar Militan gözlerinde Türküler yaktım sana Öylece övdüm seni Gör ki nasıl tutuldum Gör nasıl sevdim seni Vurgunun oldum senin Sen beni süzeli yar Asiyeler tutkulu Eylemler güzeli yar Kumrular her baharda Biz gibi bakışırmış Sevdiğimin üstüne Maviler yakışırmış Kampüste gezinirim Bir karşıma çıksana Bu yürek yangın yeri Bu gönül aşık sana Her eylemde tutuklar Polisler aşık sana.. ( devamı )